فصل هفدهم
در تدراک موفقیت شغلی
تلفن از بوستن بود ، به محض ین که صدای تئودورا را شنیدم متوجه شدم که او عصبانی است . با وجود این که دفترکارم در لوس آنجلس واقع است، بیمارانی از شهرهای دیگر دارم که مثل تئودورا از طریق تلفن با من مشاوره می کنند . " زندگی واقعا ظالمانه است " اینها اولین کلماتی بودند که بعد از گفتن سلام از او شنیدم .
 تئودورا در شرکت تولید قطعات کامپیوتری کار می کرد . وقتی از او پرسیدم که امروز چه چیزی باعث ناراحتی او شده ، او درباره ی بی نظمی موجود در شرکت ، سیستم ناکارایی بایگانی ، دوباره کارهای غیر ضروری و طرحی که شش ماه پیش برای تغییر کلی سیستم شرکت آماده کرده بود ، معتقد بود که پیاده سازی آن می توانست باعث راحتی و کارایی بیشتر شود ، صحبت کرد .
ازاو پرسیدم :" پس ، مشکل چیست ؟"
اوگفت :" مشکل این است که یکی از همکاران ایده هایی شبیه به ایده های من پیشنهاد کرده که مورد  حمایت همکاران دیگر قرار گرفته و پیش رئیس مطرح شده و اجرای آن مورد تصویب قرار گرفته و آن همکار با یک ترفیع مورد تشویق قرار گرفته است . او پیش دستی کرد ، این ترفیع حق من بود ."
وقتی من از او پرسیدم  که آیا منظورش این است که همکارش ایده او را ربوده ، او جواب داد : " نه ، من هرگز درباره ی آن با کسی صحبتی نکردم ، این ایده ی من بود !زندگی خیلی ظالمانه است . "
من به آرامی گفتم : " تئودورا همه گاهی ایده های خوبی دارند . آن چیزی که برنده را از سایرین متمایز می سازد این است که او با ایده ی خود کاری می کند . نگاه کن که همکارت چه کرد ، او ایده ی ارزشمندی داشت ، آن را با صحبت با همکارانش مورد آزمایش قرار داد ، حمایتشان ار جلب کرد . آن را نزد رئیس مطرح کرد .و من حدس می زنم که کاملا آمادهبود که به سئوالات و مخالفتهای رئیس نیز پاسخ بگوید ، این دلیل موفقیت او بود . و همان چیزی است که باعث تفاوت او و شما شد . "
لحظه ای ظولانی با سکوت گذشت .
سپس با صدایی غمگین و خفه گفت : " من فکر می کنم احمقانه است که انتظار داشته باشم که برای ایده ای که آن را به کسی نگفته ام ، مورد تشویق قرار گیرم ؟"
آن چیزی که باعث شگفتی و تعجب ام بود این بود که چرا او طرح خود را برای این همه مدت طولانی بدون صحبت درباره ی آن پیش خود نگاه داشته است . البته می دانستم که این مشکل غیر معمول نیست .
مردم اغلب ایده های عالی دارند که آنها را فقط به رویاهای خود می سپارندو هرگز عملی در واقعیت انجام نمی دهند تا اجرای آنها را ببینند .
ممکن است زنی نسبت به زن دیگر باهوش تر باشد و ایده های خلاقانه ی بیشتری داشته باشد و با وجود این کمتر موفق شود  ، چرا که آن زن ایده های خود را جدی تر تلقی می کند ، آنها را می پروراند ، توسعه می دهد و برای پذیرش آنها در محل کار مبارزه می کند . تفاوت در قدرت ذعنی نیست بلکه در حرکت و انگیزه است ، یعنی درمیزان تعهد .

تئودورا به آرامی گفت :" تصور می کنم بخشی از وجودم به من می گفت که اگر این ایده واقعا ارزشمند بود چرا کس دیگری درباره ی آن فکر نکرده ؟ "
من از او پرسیدم :" این لطیفه را شنیده ای که می گوید :" من به باشگاهی که خودم عضوی از آن باشم تعلق ندارم ."
لحظه ی طولانی دیگری با سکوت گذشت . سپس او گفت : " منظور شما این است که اگر ایده ای به ذهنم رسید تا این حد ممکن است ایده هایی خوب باشد . داشتن این نوع طرز تلقی ؟ "
" خوب این یک امکان است ، شما چه فکر می کنید ؟"
"من هرگز انتظار ندارم که کسی به سخنانم گوش دهد و مرا جدی بگیرد ."
"به نظر می رسد که شما به خود اهمیت نمی دهید و خودتان را جدی نمی گیرید . شما ایده های خوبی را خوار می شمارید ، فقط به این دلیل که ایده های شما هستند . بعد ناراحت و آشفته می شوید که مردم دیگر ، بهتر از آنچه که شما با خود رفتار می کنید با شما رفتار نکرده اند . "
وقتی که ما به افکار خود تردید داریم تمایل داریم که محصولات آن را هم خوار بشماریم . اگر ما از خودتاییدی  عقلانی به هراسیم ، ممکن است هوش خود را مخفی کرده و استعداهای درونمان را پنهان کنیم .
چگونه می توانیم با حالت انفعالی که ناشی از عدم اعتماد به نفس می باشد، مقابله کنیم ؟ بهترین روش برای رشد ، مطالعه ی موفقیت و تشخیص دادن تفاوت بین افراد موفق و افراد ناموفق است . سپس کار خود برای تمرین این نوع رفتار را شروع می کنیم . در این قسمت مراحلی را که تئودورا آموزش دادم ، ارائه می دهم .
به محض این که ایده ای به ذهنت رسید ، آن را یادداشت کن . یکی از سرمایه های ارزشمندی که افراد بلند همت دارند ، دفتر یادداشتی است که در همه حال حتی در هنگام خواب در کنار خود دارند . اگر ایده ای به نظرت رسید که به نظر نوید دهنده جالب می آید ، آن را فورا با جزئیات یادداشت کن . این بسیار مهم است . چون بسیاری از افراد ایده های جالبی داشته اند که به دلیل داشته اند که به دلیل عدم ثبت ، آنها را به سرعت فراموش کرده اند ، من گمان می کنم همه این را تجربه کرده باشند . افراد موفق ایده های خود جدی میگیرند . به حافظه ی خود اطمینان نکنید ، بدون توجه به این که چقدر در آن لحظه پر شور و شوق هستید.
البته ممکن است ایده هایی داشته باشیم که بعدا تصمیم بگیریم که آنها را تعقیب نکنیم ، شاید به خاطر این که بعدا کمتر جالب به نظر می رسند یا چون که تلاشی بیش از آنچه که می خواهیم صرف کنیم ، می طلبند ، یا این که خارج از علائق ما قرار دارند . اما بعضی ایده ها به نظرمان درست می آیند و آنها همان ایده هایی هستند که باید آنها را پروراند .زمانی که ایده هایی داریم که معتقدیم می توانند برای سازمانی که در آن کار می کنیم مفید باشند ، اول از همه باید آنها را با جزئیات بررسی کنیم و سپس مخالفتهایی احتمالی را مشخص کنیم و جوابهایی برایشان آماده کنیم .
در فکر خود همکارانی که دیگاهی مشابه دارند را ثبت کنید تا حمایت آنها را به دست آورید.
(برای جلوگیری از این که ایده شما دزدیده شود ، عاقلانه است که یادداشتی درمورد خلاصه ای از ایده خود به نزد رئیس بفرستید .)
آنچه را که رئیستان برای پاسخ به پیشنهاد شما باید بدانند ، مشخص کنید .
یاد بگیرید که چگونه یک پیشنهاد را به وضوح ، مختصر و قاطعانه آماده کنید ـ و این که چگونه ایده جدیدتان را به شکل مناسبی به دیگران عرضه دارید .
علاوه بر مراحلی که به طور خلاصه بیان شد ، ما احتیاج به یک کار داریم : استقامت و پایداری . ممکن است مجبور باشیم مبازرات یکسانی را با افراد مختلف در سازمان داشته باشیم ، قبل از این که شاهد اجرای ایده خود باشیم .
حتی اگر همه چیز را درست انجام داده باشیم . لزوما دراولین ایده ی خود برنده نخواهیم شد . ممکن است مجبور باشیم ایده های متعددی را فبل از اولین پیروزی پیشنهاد کنیم . توانایی استقامت و پایداری نشان بارز بزرگترین افراد موفق است .