سن اوگوستن(اورلیوس اوگوستینوس)     354-430

Saint Augustin (Aurelius Augustinus)  

اوگوستن که درتاگاست نزدیک کارتاژ واقع در افریقای شمالی به دنیا آمد پسر یک  پدرمشرک و یک مادر متدین مسیحی به نام مونیک بود که بعدها در شمار مقدسات درآمد . در سی و سه سالگی به آئین مسیح گروید و پیش از آن پیرو مذهب مانی و حتی مذهب شک بود . کمی بعد از قبول دیانت مسیح به مقام کشیشی نائل گشت و از 395 تا هنگام مرگش در مقام اسقف هیپون انجام وظیفه می کرد و موقعی که واندالها شهر قلمرو اسقفی او را محاصره کردند درگذشت .

سن اوگوستن که دربحبوحه تجزیۀ امپراتوری رم می زیست با نوشته های خود به تحکیم موقع کلیسای مسیحی کمک شایان نمود وازعقیدۀ آن دربرابر حملات مرتدین دفاع کردویک فلسفۀ اخلاقی و یک علم ماوراالطبیعه ویک فلسفه شگفت آور تاریخ بر آئین مسیح بنا نهادآثاروتألیفات اورا مردی مبرز درفصاحت و اعتراف گیرنده ای مومن و آرام نشان می دهد که در مقامات عالی خود خضوع و خشوع صادقانه اش را حفظ نموده .

تألیفات عمده ازاین قرارند: «بیان ایمان مسیحی»،«تثلیت»وتفسیر دربارۀ سفرتکوین ، که قسمتهای اولیه آن درسال414 منتشرگردید و«ملکوت خدا» و«اعترافات». وی ازسال 412 تا427 به نوشتن « ملکوت خدا» گذراند . دراین کتاب وی عقیده مشهور چهار عنصر تاریخ بشری را ابراز داشته و این عقیده است که بوسوئه را برای نوشتن کتاب «گفتار دربارۀ تاریخ عمومی» الهام بخشد و وجدان تمدن باختری را تا هگل و اوگوست کنت تحت تأثیر قرار داد .

اوریژن  Origene 185- 254

          اگر کلمان اسکندریه به عنوان موجد دستگاه فلسفی دفاع ازمسیحی شناخته شده، شاگردش اوریژن تنها ازکلمات تعلیم نگرفته بود بلکه ازتعلیمات امونیوس ساکاس مشرک ، استاد پلوتن هم بهرمند گردیده بود . پس وی کوشید تا ایمان مسیحی را درتشریحی از مجموعه جهان آنطور که مورد قبول مذهب افلاطونی و رواقی بود دخالت دهد . همچنین وی به طرف افلاطونی گرائید وی یکی از بزرگترین محققین بود.

          کتاب Hexaples را که پهلو گذاری آیات مختلف تورات و انجیل درشش ستون بود تدوین کرد اوریژن را دربارۀ الهیات اصولی به نام « اصول برای علمای ما باقی گذاشته . در قرن چهارم ، تعداد تألیفات او به شش هزار تخمین زده شده .

          اوریژن برای این که زندگانی ریاضت آمیز کاملتری درپیش گیرد خودش را مثله نمود .با این وصف ، کاتولیکهای ارتدوکس همچنان او را مظنون به کفر می دانست و اسقف اسکندریه چندین بار محکومیت پاره ای از نظرات او را اعلام نمود .

          الهیون پروتستان ومورخین غیرمذهبی همیشه نسبت به این مرد میل و محبتی درخود حس می کردند ، چه روح با جریان طبیعت هماهنگ و درعشق بیغرضانه خود به خدا و برادرانش پا برجا ومشتاق بازگشتش به دنیای ملکوتی روح بود که به شیوۀ افلاطون آن را در ماورا و در بالای دنیای جسمی تصور میکرد .